| تبليغات | X |
آنقدر تنها بوده ام .
آنقدددر ک ه :
پیش ترها ترس برم می داشت از " تنهایی ".
آن وقت ها هم تنها بودم.گمان می کردم نیستم.
حالا که فکر می کنم :
من تمام زندگی را تنها بوده ام
تنهایی توی تمام روزها و شب های من تنیده بود و خبر نداشتم .
تنهایی من توی این همه تنهایی گم شده بود و من نمی دانستم .
چه خوب !
چه بد !
من : صدا !
صداااااااااااااااا آهان
حرکت !
( ---------------------------- )
خوب ه !
افتضاح ه ه ه !
درد -- کوفت -- ول ش کن ن .
هی روزگ ار
صدا اااااااااااااااااااااااا :
درخت من قد کشیده است : اینجا توی سینه م
آخ ! که چه لحظه ایست .
( بخند . دوباره بخند . هزار باره )
داشتم می گفتم :
درخت من قد کشیده است
چه خوب !
چه بد !
باد توی بر گ ها ش دوید ه ه ه ه ه ه ه
- اینجا زندگی توی درخت من گیر افتاده -
قطع ه که .
ا ه ه ه ه .
- دو با اااااااااااااااااا ر ه
باد توی درخت من گیر افتاده
آسمان چسبیده به در خ............
خاک به پای ش افتاده
و و و
آتش این جا ست :
همینجا ----> توی سینه م
بگذار تا :
درررر خت م ن قد کشید ه .............
ها . داشتم می گفتم . آنقدر تنها بوده ام .
آنقدری که حالا می دانم تنهام .
آنقدری که دیگر ترس برم نمی دارد .
من می دانم .
و این چه لذتی دارد
این را هم می دانم .
صدا
صدا ا ا
می خوام
تصویر و ول ل ل ل ش شششش !
{ مستانه }
اولین پرسش چون آتشی به جانم افتاد
پس از آن
لحظه لحظه می سوزم
در اندیشه های پیاپی
روحم در عروجی آرام به سوی آسمان می رود
تنم ذره ذره می سوزد
از خاطره ها خا کستری می ماند
بر آتش اندیشه هایم
که گاه
دستی
تلنگری
توده خاکستر را فرو می ریزد
و آتش دوباره خود نمایی می کند
یا ، لبی
روحم را به درون واژه ها می کشد
و من هر بار بیشتر می سوزم
تا خط پایان
اما نوشته هایم به جا می مانند
نوشته هایی که تا ابد اندوه مرا در خود حفظ می کنند
همچون فیلتر سیگاری بوناک
که همه از آن متنفرند
م.س.خ
دیگر شعر هم درد مرا دوا نمی کند
دفترم را می بندم
پنجره را باز می کنم
م.س.ت
● می پندارم
که
نیستی
انگار که هرگز نبوده ای
تا نبینم
آن روزی را که
نیستی
● تو
می روی
آتش سیگارم
خاموش می شود
آتش درون سینه ام
زبانه می کشد
م.س.ت
سخت است
.
زندگی را تاب آوردن سخت است
.
زندگی را بی دست های تو تاب آوردن سخت است
.
زندگی را بی دست های تو تاب آوردن
و دست های دیگری را گرفتن سخت است
.
زندگی را بی دست های تو تاب آوردن
و دست های دیگری را گرفتن
و یاد آوردن اینکه دست های تو چگونه آرام می گیرند این روزها
سخت است
.
او دست های مرا گرفته است
من دست های تو را می خواهم
.
باید بگریزم از تو
و یاد دست های تو
او بايد بگیرد دست های مرا
لب هایم را می فشارم
بر هم
تاب نمی آورم
می گریزم از او
به سوی تو
و دست های تو
آخر مرا نباید با تو و دست های تو کاری باشد
اوست که باید بگیرد دست های مرا
.
من تاب نمی آورم که دست های او بگیرد دست های مرا
می گریزم در برابر چشمان او
به سوی تو
و دست های تو
.
.
.
او میگیرد دست های مرا
جسم مرا
و نه روح مرا
بدنم درد میکند
.
اوست که دست های مرا گرفته است
و من به یاد می آورم که گريختم
و دست های تو را گرفتم
در برابر چشمان او
م.س.ت
جاده ها
بنگرید
پای آبله
جان بی توان
باور نمی کنید
اما می رسم
و باران به استقبالم می آید،
من پرنده ای هستم
که این همه راه را
به حرمت چشم به راهی هایش
بی بال آمدم.
م.س.خ
