| تبليغات | X |
من از تکرار سرد حادثه در
مرداب سنگین توهم به تنگ آمده ام
چشم هایم از حقیقت خالی نیست
سرد تلخم . زیر رد پای ابدیت سکوت فریادم به گل نشست
من از رنگ غریب انزوایم
منم عاصی ترین شیرین
ولی سردم
پر از تردید یک باور
ღღღ
سخن از رنجی نیست که می برم
فریادم از درد کسیست که من نیستم
و اکنون
اگر بر دامانِ خوبِ تو اشک می ریزم
از اندوهی ست که نه با من
بلکه با توست
بانویِ خاموشِ من
م.س.خ
