| تبليغات | X |
در آستانه ی فصلی دلگیر باز هم ثانیه ها بی تابند.
زیر آوار صداقت در جستجوی یک بهانه بود.بهانه ای تاریک.
خسته بود..بیراهه را هم طی کرد.
عاصی تر از دیروز..
در گیر و دار انزوا از مرز خویشتن هم گذشت.
تنها نبود
اما
تنهایی ضخیمی را بر دوش داشت.
سایه ی یاّس در این رسوایی مدفون..
باز باید پی یک راه دوید..
